Césarowi Vallejo

re górna granica plastyczności tal vez un jueves

jak mawiał wnuk galicyjskich księży i peruwiańskich indianek autor pośmiertnego wydania

poemas humanos anno domini 1939

może w czwartek jak dziś wiosną cloud people sprzed preinkaskich królestw

oto świeży powiew koncert na gitarze z drzewa różanego

euros bez węzła perizonium z ogrodzenia pałacu

pod czterema wiatrami ośmioma zamyśleniami gniew biedaka

atahualpa otrzymał wolność

dobrej wagi nisko szala

niskie w nas szczegóły

 

 

xxx

” Je vais à la chasse aux constructions.” „Journal” Franz Kafka

pierwotnych pęcherzyków podziału topograficznego

przed pocztą

źle obliczył odległość ruch rzeczywisty

most konar wzgórze niskowzgórze zawzgórze podwzgórze medulla oblongata legła w gruzach teoria o wielkości posągu dedala

żadnego związku z woskiem inteligencją pszczoły ciężką stopą nieba na piersi poety

destrukcja

beatrycze z misą cieni przeklętym wiem o imieniu tego co śmiechem złamał śluby

 

 

nie kołysanka

nie chwiejność modalno-tonalna przed

tak wielkim

nie lament bohaterów

minęliśmy świat w fioletach

fioletową w słońcu spektakl atrakcji papierowe nogi

tekturki w trąbki zwinięte wypełnione powietrzem

jak to się stało jesteśmy pośrodku

dokładnie po 368 stronie poezji zebranych wciąż

nie u siebie

 

 

My only duty was to describe reality as it had come to meand to give the mundane its beautiful due.” John Updike

sklepikarzowi ze stanu ny

niby słowo boże

JAJA

określoną porcję wielkiej nocy

strach mówić sztuką jest ukrycie

nie kłamie autor garbatej

niewidomej zaginionej zgwałconej

znanej dziś tylko ze zdjęcia

sklepikarza ten jest prawdziwy realizm prawie soc

ścięta głowa staruszki na żółtej puszce z suszem wiecznie zielonej rośliny thé petőffi petőfi

w zygzakiem duch nieśmiertelny na ziemi ma mieszkanie

o przepaści blasku sławy

odebrała światło dwóm wieżom

 

 

xxx

uwierzę oczom kostuchy w sukni ślubnej

pamiątce z meksyku

nie potrafiła modlić się do boga który jest wszędzie

nie tam twierdził goethe

nie w kobiecie

teatr nie budował twórcy fausta bardziej surowość proroka

nie mógł być poetą

skazujący kobietę na poezję