Magdalena Franczak

Rocznik: 1978.

Wykształcenie: absolwentka malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Posługuje się różnymi mediami, od malarstwa, przez rysunek, fotografię, do performance. Projektuje kostiumy, scenografie. Jest autorką wystaw indywidualnych m.in. „Sen o mostach przyprószonych śniegiem” w Galerii Manhattan w Łodzi, „Zejście” w Galerii Labirynt w Lublinie” (2014), „Stany przejściowe” w BWA Zielona Góra (2011), „Powiększenie”, Galeria Biała w Lublinie (2012), „Lód topnieje pani Franczak” w Miejscu Projektów Zachęty w Warszawie (2014), oraz grupowych m.in. „Genealogie pracy” w Galerii Arsenał w Poznaniu (2013).

Członkini polsko-niemieckiej grupy AOUA.

Współpracuje z artystami i artystkami z Polski i ze świata: z Yael Frank, Marcinem Dymiterem, Ludomirem Franczakiem, Sarą Kurzinger oraz Jaśminą Wójcik i Weroniką Lewandowską, z którymi tworzą kolektyw „Łodygi”.

Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2014).

- stypendium artystyczne Prezydenta Miasta Lublin 2015 i 2017

Wybrane wystawy indywidualne:

2015 – „Sen o mostach przyprószonych śniegiem”, Galeria Manhattan, Łódź

2014 – „Kryjówki z papieru”, Mieszkanie Gepperta, Wrocław

2014 – „Lód topnieje, Pani Frankczak”, (z Yael Frank) Miejsce Projektów Zachęty, Warszawa

2014 – Zejście, Galeria Labirynt 2, Lublin

2012 – „Powiększenie”, Galeria Biała, Lublin

2012 – „Hairy candies, Mieszkanie Gepperta, Wrocław

2012 – „Stany przejściowe”, Galeria BWA Zielona Góra

2012 – „Hairy candies”, galeria 81 stopni, Warszawa

2011 – „Dom/hairy candies”, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Słupsk

2011- „Hairy candies”, Willa Lentza, Szczecin

2010 – instalacja malarska „Ślady”, Galeria Biała w Lublinie

2010 – „Dwa pokoje” technika mieszana, Galeria nad Wisłą, Toruń

2010 – „Sleeping Beauties” instalacja malarska, Galeria Wieża Ciśnień, Konin

2008 – „Secrets, instalacja”, Filebos Ideales, Hasle, Dania

2007 – „Sleeping Beauties”, Galeria Miejska Arsenał, Poznań

2006 – „w głąb króliczej nory”, Galeria Wozownia, Toruń

2004 – „drybling” wystawa malarstwa w Galerii Bałtyckiej w Słupsku

Wybrane wystawy zbiorowe:

2015 – „Kryjówka”, Galeria Labirynt, Lublin 2014 – „Folium stramonii”, Przegląd sztuki Survival, Wrocław

2013 – „Genealogie pracy”, Galeria Arsenał, Poznań

2012 – „Negocjatorki”, Galeria Manhattan, Łódź

2012 – „Słodka choroba”, BWA w Tarnowie

2011 – „Kołtun” – z Izą Tarasewicz, Galeria Interdyscyplinarna. Słupsk

2009 – „Sekrety/Widoczki”, Dolina Zgniłych Mostów. Gdańsk

2009 – „Hairy candies”. instalacja. Galeria Interdyscyplinarna. Słupsk

2008 – „Wojowniczki miłości”, malarstwo. Flensburg. Niemcy

2007 – „Secrets”, instalacja. Flensburg. Niemcy

2006 – „Sekrety”, instalacja fotograficzna, w galerii interdyscyplinarnej (MCK Słupsk)

Współpraca przy projektach artystycznych:

2009 – „projekt szablonowy”, Powiększenie, Warszawa

2009 – „Under the bed”, dance performance. mikro_makro festiwal, Słupsk

2009 – „Handle with care”, street performance. Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych, Archangielsk

2007 – „Schneekugel”, peformance. (ZUOM). w ramach projektu mikro-makro

Parnership, polsko- niemieckie warsztaty miast partnerskich

2007 – „Studnia” – Teatr Rondo, premiera- Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych,

2007 – Archangielsk „Sweet dreams”- wspólny projekt z Pauliną Neukampf (festiwal miejsce kobiet Słupsk 2006)

2004 – „3cm” – projekt modowy realizowany z Ludomirem Franczakiem, prezentowany w Londynie i Portugalii, Cartaxo, Lizbona.

Kostiumy:

2014 – scenografia i kostiumy do spektaklu „Ony”, reż. Daniel Adamczyk.

2013 – kostium do monodramu Mateusza Nowaka „Od przodu i od tyłu”, reż. Stanisław Miedziewski

2011 – kostium do „Psychosis 4:48″, reż. Łukasz Molski

2010 – kostium do monodramu Moniki Dąbrowskiej: „Olga Eine Charmante Frau”. reż. Stanisław Miedziewski

2010 – kostium do monodramu Wiolety Komar „Diva”, reż. Stanisław Miedziewski

2007 – kostiumy do monodramu Wiolety Komar „Przyj dziewczyno, przyj”, reż. Stanisław Miedziewski

2006 – Łasztownia”- kostiumy do polsko- niemieckiego projektu teatralnego ( Teatr Kana, Szczecin)

2006 – Dysonans”- stylizacja kostiumów (teatr Rondo, Słupsk)

2005 – „Schron”- kostiumy, scenografia i choreografia

2005 – „Grzech”- kostiumy do monodramu Wiolety Komar, Teatr Rondo, Słupsk

2005 – „Najemnicy”- z Ludomirem Franczakiem, scenografia i kostiumy do spektaklu plenerowego Teatru Rondo, Słupsk.

Publikacje:

Sekrety/widoczki. Wydawca: Dzielnicowy Dom Kultury „Węglin”

Pałac Lodowy. Wydawca: Galeria Labirynt w Lublinie

Artykuły w sieci:

http://magazynszum.pl/rozmowy/rozmowa-z-magda-franczak

http://www.punktmag.pl/punkt-11/

http://issuu.com/790065/docs/nocne-aktywnosci-katalog-issu

Strona internetowa: http://mfranczak.blogspot.com

5 PYTAŃ:

1. Moje artystyczne inspiracje…

Zdecydowanie rzeczywistość jest moją największą inspiracją. Człowiek i jego przemieszczanie się względem natury i kultury. Wzajemne zależności, ambiwalencje.

2.Czuję się artystką…

Tu chyba nie chodzi o czucie, bardziej o bycie, wpływ sztuki na codzienność, sposób jej postrzegania, nieustannego reagowania na nią. Bycia myśliwym, przesiewającym zdarzenia i obrazy przez własną wrażliwość, soczewkę swojej wyobraźni. Nie da się tego rozdzielić.

3. Moje ulubione własne dzieło…

Odpowiedź na to pytanie może być inna każdego dnia. „Ulubioność” zmienia się, przemieszcza względem prac, które powstają oraz procesów, jakie wówczas zachodzą. Nie jest to jednak pozycja tabeli rozgrywek sportowych, bardziej wykres wzajemnych zależności i powiązań.

Okazuje się, że jedno wynika z drugiego, jest pewna ciągłość myśli, chociaż wcześniej wydawało mi się, że są to zupełnie różne projekty, wychodzące z innego punktu. Ostatnio, przy okazji pracy nad wystawą, za namową kuratorki Marty Lisok, wrócił do mnie obraz „Bagno”, będący kręgosłupem projektu „Ślady”.

Zupełnie o nim zapomniałam, a bardzo dużo dla mnie znaczy. Grząski teren zawsze mnie pociągał:)

4. Dla Lublina chciałbym stworzyć…

Mieszkam w Lublinie od czterech lat. Mam poczucie, że tworząc tu, tworzę dla miasta, staję się jego częścią, głosem.

5. Istotą sztuki jest…

Podczas konferencji na Zamku w Lublinie, z okazji inauguracji festiwalu Open City, Anda Rottenberg, będąca wówczas kuratorką powiedziała, że artyści, to ostatnia grupa ludzi, która pozostała szczera. Myślę, że to jest istotą sztuki, mówienie otwartym głosem.